Teksty źródłowe o jodze
To co dziś praktykujemy w fitness klubach i szkołach jogi, a co zwiemy jogą, zazwyczaj jest systemem ćwiczeń fizycznych wzmacniająco rozciągających, wpływającym korzystnie na nasze kości, mięśnie, organy wewnętrzne, układy w ciele etc. Po dobrze poprowadzonych zajęciach jogi czujemy się często trochę fizycznie zmęczeni, a jednocześnie mentalnie odprężeni i uspokojeni. Nasz system przywspółczulny układu nerwowego zostaje pobudzony do pracy i następuje proces regeneracji oraz odpoczynku.
Nas jednak, jako że, zajmujemy się prowadzeniem zajęć profesjonalnie ciekawi skąd ten system pochodzi, jaką ma genezę i czy rzeczywiście to co my dziś nazywamy jogą jest tożsame z tym czy joga była wcześniej.
I dziś chcielibyśmy się podzielić kilkoma informacjami na temat pierwszych pisanych tekstów o jodze, choć początkowo była ona przekazywana ustnie przez guru (czyli tego, który ”przynosi światło”) shishya (studentowi).
Pierwsze pisane teksty o jodze zwane są Wedami (1500-600 p.n.e.) Najstarszą z czterech Wed jest Rigweda, a wraz Jadżurweda pojawiły się Upaniszady takie jak Taittriya, Katha, Mandogya etc. Są to rozważania filozoficzne, refleksje nad istotą bytu i losem człowieka. Niektórzy uważają, że stanowią wieczne dziedzictwo ludzkości zawierające dogłębną wiedzę o ludzkim myśleniu i duchowym rozwoju. Poruszają tematy związane zarówno z codziennym życiem, religią, filozofią, jak również z kosmicznym porządkiem.
Kolejnym bardzo ważnym tekstem, opisującym klasyczne podejście do jogi są Jogasutry Patandżalego (500-200 p.n.e.). Składają się one ze 196 aforyzmów, które opisują ośmiostopniową ścieżkę jogi czyli tzw. Astanga jogę. Według niektórych badaczy był to tekst przygotowany dla adeptów, którzy już poznali tajniki praktyki jogi, aby nie zapomnieli, czego się nauczyli. W związku z tym, polecamy studiować ten tekst z komentarzami/wykładniami, które często są od razu dołączane do aforyzmów. Obecnie ten tekst uważa się za nadal aktualny.
Następnym ważnym tekstem o jodze była Bhagavad Gita (100 p.n.e.- 0 a.d.), która stanowi niewielką część epickiego poematu – Mahabharaty. Uważana jest za świętą księgę hinduizmu, szczególnie ważna dla wisznuizmu.
Późniejszymi tekstami o jodze są Hathayoga Pradipika, Gheranda Samhita, Shviva-Samhita etc (1500-1600 a.d.). Dziś, kiedy joga na stałe zadomowiła się również w zachodnim świecie mamy bardzo dużo współczesnych pozycji, które warto przeczytać. W następnym poście polecimy kilka takich pozycji.
